Utbreiinga av fangstgropsystem for rein tyder på at det har vore eit regionalt trekkmønster mellom ulike sesongbeiter innan delar av Sør-Noreg. Trekket har vore styrt av naturlege barrierar over eit variert, bølgjande fjellandskap. I Dovrefjellområdet er det 2 store fangstgropsystem med totalt minst 1547 fangstgroper som er registrert og kartfesta.
Rein på trekk har kryssa over dalgangane mellom høgreliggande fjellparti. Fangstgroprekkjene har difor vore bygd langsmed dalbotnen og retninga på sjølve gropene går hovudsakeleg på tvers av dalretninga.
Fangstgroper for elg er også vanleg, men i motsetnad til fangstgropene for rein går retninga på desse oftast parallelt med dalen. Dei er også gjennomgåande større enn gropene som har vore meint for reinfangst.
Vandring og utnytting av lav som vinterbeite er viktige faktorar i reinen sin tilpassing til eit skrint næringsgrunnlag og marginale leveområde i fjellet. Fangstsystema og økologiske haldepunkt stør hypotesen om eit tidlegare aust-vesttrekk over Dovrefjellaksen, mellom sommarbeiter i vest og vinterbeiter i aust. Trekket her har no stogga heilt på grunn av trafikkåren (Dovrebanen og E6) og tilhøyrande ferdsle- og trafikkauke over Dovre. Ein sterkt redusert villreinbestand har også truleg medverka til dette.
